قاصدک این همه از بام تنهاییم دور نباش من به دنبال لحظه می گردم دراین آغاز آبی رنگ به دنبالم بیا تا با اینهمه بنفشه... با اینهمه شکوفه... به این همه بهار سلام کنیم .قاصدک در کنارم باش تا تنها نباشیم درمیلاد بهار...پرواز کن به بلندای هر چه تنهایی...

اين لحظه ها را ميربايم و تا ابد قلبم را به تو می بخشم دعا ميکنم تا همیشه با هم بمانيم چرا که تو بهترين دليل منی آن که به او نياز مندم

هربار که به دیدنت می آمدم نگاهم می کردی درآغوشم می گرفتی، می بوسیدیم وآنقدرفشارم می دادی که صدای استخوانهایم رامی شنیدم .آنقدرباهم حرف می زدیم تا خوابم می بردبعد دستم را می گرفتی و باهم می پریدیم به جایی می رفتیم که شبیه هیچ کجا نبودهمه می خندیدند، می رقصیدند، شاد بودندو لباسهای رنگی و کلاه های عجیب وغریب به سرداشتند. من مات ومبهوت فقط نگاه می کردم. شبها باهم به گردش می رفتیم غذا می خوردیم تو شاد بودی ومن لبخندت رادوست داشتم. یک بار دستم را گرفتی وگفتی: بیا بچرخیم گفتم: وسط این همه آدم؟ گفتی: بیا... بیا بچرخیم ؛ بعد دستم رامحکم گرفتی وآنقدرچرخیدیم تا هر دو بی حال روی زمین افتادیم و ستاره ها شاهد همه خوشبختی ما بودند... تومهربان بودی و من درکنارت همه غصه هایم را فراموش می کردم دستهای تو به من اطمینان می داد اطمینانی همیشگی، همین بود که دراین سالها هرجا که گفتی همراهت آمدم من به خنده هایت به حرفهایت، دست هایت وداستان هایی که برایم گفتی ایمان داشتم . گفتم: دوست دارم همیشه درکنارت باشم خوشحال شدی خندیدی، بلند خندیدی ومن درخنده هایت متولد شدم حالا 26 سال ازصدای خنده هایمان درآن شب پرستاره می گذرد.

در آرامش فانوس دریایی

منتظر شما هستم دوستان خوبم